[[Fic]]The Prince & The Princess...
Part. Happy BirthDay..To Kim Ki Bom^^
เจ้าหญิงมากมาย กับ เจ้าชายน่ารำคาญ ตอน HBD. Kim Ki Bom
เมื่อเจ้าหญิงที่แสนจะมากมายกับชีวิตมาเจอกับเจ้าชายผู้เงียบขรึมแสนจะน่ารำคาญ จะเกิดอะไรขึ้น !!??
สวัสดีฮะ...ผม เจ้าหญิงมากมายที่เพื่อนหลายๆคนเค้าตั้งให้ คุณคิดถูกแล้ว ผมเป็นผู้ชาย แต่ด้วยความที่หน้าตาผมหมวยเกินพิกัดชาย555
เลยทำให้ผมกลายเป็นอาหมวยหรือเจ้าหญิงมากมายที่เพื่อนๆต่างเรียกกันนั่นล่ะ^^ อ๊ะ!! ผมยังไม่ได้บอกใช่มั๊ยว่า ผมชื่อ Lee Dong Hae
1ใน13คน วงบอยแบนด์ที่โด่งดังที่สุด(ในโลก ^^)วง Super Junior ฮะ...
ทำไมถึงเป็นเจ้าหญิงมากมายน่ะหรอ?? เพราะหลายคนบอกว่า ผมอยู่ไม่ค่อยสุข ชอบโวยวาย แหกปาก เห็นเรื่องทุกเรื่องเป็นเรื่องสนุก โดยเฉพาะการได้แกล้ง
เจ้าชายน่ารำคาญอย่าง Kim Ki Bom 555 มันสนุกจิงๆนะ..ถ้าคุณได้แกล้งเค้า คุณจะติดใจ อิอิ ^^
.......
.....
...
..
.
"ฮยอกแจ จะวันเกิดคิบอมแล้วอ่ะ..ชั้นจะทำอะไรให้คิบอมดีอ่ะ"เจ้าหญิงมากมาย ทงเฮ เอ่ยถามเพื่อนยากหน้าตาเหมือนไก่แต่นิสัยเหมือนลิงอย่าง Lee Hyuk Jae
"อืมมม...ทำอะไรน่ะหรอ?? ทำใจงัย555+"หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง ไอไก่บ้าเอ๊ย!! ช่วยได้จิงๆ-*-
"ไอบ้า!..ชั้นทำใจมานานแล้วโว๊ยยย..เฮ้อออ อยากทำอะไรซักอย่างให้คิบอมประทับใจจัง"เจ้าหญิงหน้าหมวยเริ่มหน้ายู่ คิดไม่ออกจิงๆว่าจะทำอะไรให้คิบอม เฮ้ออออ..หมวยเศร้า T T
"เอางี้.."ไก่ผู้แสนดีเสนอเรื่องงามๆ
"อะไรหรอ??"
"นายก้อไปหาโบว์มาซักอันนะ..เอาแบบยาวๆเลย แล้วก็เอามาผูกกับตัวนายแล้วก็ไปหาไอคิบอมมัน..รับรองมันประทับใจจนลืมไม่ลงเลย..กร๊ากกก"หัวเราะเอิ้กอ๊ากอยู่คนเดียว เรานี่ก้ฉลาดเหมือนกันนะเนี๊ย
(รู้สึกจะภูมิใจตัวเองจังนะ ไก่ -คนแต่ง -*-)
"ไอไก่บ้า!! แกใช้อะไรคิดเนี๊ย..ที่พูดมานั่นคิดแล้วใช่มั๊ย!!??" ด้วยความเขิล หมวยเราก็หันไปทุบอักๆ..ไอไก่บ้ามีสมองคิดได้แต่เรื่อง...เฮ้อออ เห็นทีคงปรึกษาไม่ได้ซะแระ..
.........
.......
.....
...
..
.
นั่นอะไรกัน!!แค่ผมไม่อยู่บ้านไม่กี่วัน ทำไมเจ้าหญิงมากมายของผมถึงไปสนิทกะไอไก่ขนาดนั้นเนี๊ย!!! ผมไม่ยอมหรอกนะ..ไอเราพยายามทำงานทุกวันเพื่อที่จะได้ขอหยุดในวันเกิดแล้วมาอยู่กับคนรักซะหน่อย
แต่ภาพที่เห็น..ชักชุนแหะ- - ..ผมรู้ว่า 2 คนนั้นสนิทกัน แต่นั่น....แฟนผมนะ แฟนผม~~~!!!
อ๋า..ผมลืมบอกชื่อไป..ผมชื่อ Kim Ki Bom ครับ ผู้ที่หลายๆคนต่างลงความเห็นว่าเป็น..เจ้าชายน่ารำคาญ.. เค้าบอกว่า..ผมเงียบมาก เงียบเกินไป เงียบจนน่ารำคาญ55..นั่นเป็นเหตุผล ที่ไม่น่าจะเป็นเหตุผลเลยใช่มั๊ยล่ะ?? ...แล้วแฟนที่ว่าไม่ใช่ไอไก่นั่นน่ะ..เจ้าหญิงหน้าหมวยคนนั้นตะหากแฟนผม..คนอะไรชอบแกล้ง แกล้งไม่พอ ชอบยั่ว!! ยั่วให้อยากแล้วก้อจากไป..ชริๆ น่าเจ็บใจชะมัด
........
.....
...
..
.
"อ๊ะ..กลับมาแล้วหรอ คิบอม"เดินยิ้มหน้าระรื่นไปหาเจ้าชายที่เพิ่งมาถึง สวมกอดเบาๆ -คิดถึงจังเลยยย..เจ้าชายของหมวย- ซุกหน้าลงที่อกอุ่นๆถูไปถูมา เหมือนแมวน้อยที่อ้อนขอความรักจากเจ้าของ เจ้าของอกอุ่นนั้น..มอง.. -น่ารักเหมือนเดิมเลยน้า..เจ้าหญิงของผม- อมยิ้ม..รอยยิ้มเดียวที่ใครๆเห็นต้องหลงไหล แต่มันไม่เคยให้ใครเลย แม้แต่คนที่สนิทอย่างเพื่อนๆ พี่ๆในวง แต่สำหรับคนๆนี้เค้ามักจะให้เสมอ..รอยยิ้มที่เจ้าหญิงของเค้าบอกว่า.. "-ชอบที่สุด ต้องยิ้มให้เค้าคนเดียวนะ-"..นั่นคือคำบัญชาของเจ้าหญิงมากมาย
"เหนื่อยมั๊ย??..ไปอาบน้ำก่อนนะ แล้วออกมากินข้าว.."ยิ้มที่น่ารักที่สุด..รอมยิ้มที่เจ้าชายบอกว่า.."-อยากเก็บไว้คนเดียว ต้องยิ้มให้เค้าคนเดียว-".. จูงมือคิบอมไปที่ห้องน้ำพร้อมกับส่งผ้าขนหนูให้
"รีบอาบน้ำนะ..รอกินข้าวอยู่ อย่าเข้าไปหลับล่ะ อิอิ" ทงเฮรีบบอกก่อนจะปล่อยมือแล้ววิ่งดุ๊กๆหายไป
.........
......
....
..
.
"อะไรนะ!!!..พวกพี่ๆจะให้ผมแกล้งคิบอมอ่ะนะ..ไม่เอาอ่ะ พี่ก็รู้ว่าเวลาที่คิบอมโกรธเป็นยังงัย พี่ยังจะกล้าให้ผมที่แสนจะน่ารักและบอบบางไปเผชิญอันตรายหรืองัย!!??" ทงเฮโวยวาย แบบเงียบๆ..จะไม่ให้โวยวายได้งัยกัน..ก็ดูพี่ๆซิ..จะให้ผมแกล้งคิบอม..แกล้งอะไรก็แกล้งได้..แต่ให้แกล้งทำเป็นไม่คุยแล้วก็ไปอี๋อ๋อกะคนอื่นต่อหน้าต่อตาด้วยแล้วเนี๊ยนะ..เพื่อให้คิบอม"หึง"แค่เนี๊ยะเนี๊ยนะ!!! พระเจ้า!!..พวกพี่ๆกะลังจะฆ่าผมทางอ้อมกันหรืองัย??
"นายจะไม่ทำก็ได้ทงเฮ..พี่ก็แค่อยากรู้เท่านั้นเอง..ว่าไอหน้าตายๆอย่างนั้นอ่ะมันหึงเป็นหรือเปล่า..นายไม่อยากเห็นเวลาที่คิบอมหึงหรอ??" ฮีชอลถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
"นั่นน่ะซิ..พี่ยังไม่เคยเห็นคิบอมมันหึงเลยเหมือนกัน วันๆ ไม่ทำหน้าอมพะงม ก็อมยิ้ม สรุปหน้ามันมีแค่2หน้าหรืองัยกันนะ" คังอินเสริม
"พี่ว่าเราลองคิดดีๆนะ ทงเฮ..คิบอมเคยหึงเราหรอ..แน่ใจหรอ ว่านายนั่น รักนายจิง" อีทึกพูด..สะอึกเลย..นั่นน่ะซินะ เค้าไม่เคยเห็นคิบอมหึงเค้าเลยอ่ะ..หรือว่าคิบอมไม่รักเค้ากันแน่ ที่ทนอยู่เพราะว่า
สงสารเค้าหรือเปล่านะ..คิดไปคิดมาน้ำตาก็พาลจะไหลเอาดื้อๆ..ไม่ได้แล้ว!! เค้าก็อยากรู้เหมือนกันนะ
"ตกลงฮะ!!" กล่าวเสียงหนักแน่น ..เค้าจะต้องรู้แล้วให้คิบอมบอกว่ารักเค้าให้ได้ คอยดูเถอะ!!
"เย้ๆๆๆๆ~~~~"เสียงสนับสนุน ดังขึ้น ลั่นบ้านไปหมด
"ดีใจอะไรกันฮะ" เสียงเรียบที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ ถามขึ้น มองหน้าคนนั้นที คนนี้ที..อะไรกัน ทุกคนกำลังปิดบังอะไรกันนะ ขมวดคิ้วจนมันจะชนกันอยู่แล้ว
"เอ่อ..ป่าวนิ แค่ฮันคยองถูกลอตตารี่555" ฮีชอลคนงามเอ่ยเป็นคนแรก พร้อมหัวเราะเอิ้กอ๊าก(คนเดียว) ก็เคยกลัวใครที่ไหนล่ะ คิบอมไม่กล้าทำอะไรเค้าคนเดียว ยกเว้นทงเฮคนนึงด้วย
"อืมมม.."โชคดีที่คิบอมเป็นคนไม่ค่อยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน..รับคำแค่นั้น แต่เค้ารู้ว่ามันมีอะไรมากกว่านั้น แต่จะถามใครล่ะ..ถามทงเฮ หรอ..รายนั้นคงบอกหรอก..เฮ้อออ
"คิบอมไปกินข้าวกันนะ"ดงเฮที่เข้ามาจูงมือคิบอมให้ไปกินข้าวกัน 2คน
"จะสำเร็จหรอฮะ ฮยอง"ซองมินถามฮีชอล
"อืมม..ไม่รู้เหมือนกัน แต่น่าจะสำเร็จ" พูดแค่นั้น มองหน้าทุกคน เป็นที่รู้กันว่าเริ่มทำแผนได้แล้ว
.........
.......
.....
...
..
.
วันนี้ คิบอม ทงเฮ เยซอง เรียววุค ซีวอน ไป Kiss The Radio
เริ่มปฎิบัติแผนการ...วันนี้เป็นวันที่เริ่มแผนการที่ได้เตรียมกันไว้ ฮีชอลสั่งกำชับว่าต้องสมบทบาท ถ้าใครไม่สมบทบาทอาจมีตายได้
ห้องส่ง...
"ทงเฮ..~~ ..วันนี้นายนัดกับชั้นไว้อย่าลืมน้า" ฮยอกแจเข้าไปสวมกอด พร้อมกับหอมแก้มทงเฮไปทีนึง ทงเฮยิ้ม นั่นทำให้คิบอมมอง..แล้วก็มองผ่านไป ทงเฮหน้าสลดลง-คิบอมไม่สนใจเค้าเลยหรอ-
"ไม่เอาน่า..เด๋วเสียแผนนะ..ร่าเริงเข้าไว้ซิทงเฮ" ฮยอกแจกระซิบบอก นั่นน่ะซินะ..เค้าต้องทำได้ซิ..
"โอเคๆ...ได้เลยๆ แล้วจะไปที่ไหนดีล่ะ..อืมม..ชั้นอยากไปกินไอติมแล้วก็อยากไปซื้อของ.."
"ได้เลยๆๆ..งั้นหลังจากเสร็จงานนี้แล้ว เราไปกันนะ..ไป2คนพอ"ฮยอกแจยังหยอดคำให้ดูสมจิงสมจังมากขึ้น ทงเฮเหลือบมองไปที่คิบอม ยังคงเหมือนเดิม..ไม่มองมาทางเค้าเลย หันหน้าหนีด้วยซ้ำ
วันนี้แผนที่ว่าก็คือ..ให้ฮยอกแจทำเป็นเล่นหูเล่นตา สัมผัสโน้น สัมผัสนี่ ทงเฮ ตามประสาแล้วแต่ความเหมาะสม แต่ขอให้ถี่ๆ ทำบ่อยๆให้คิบอมเห็น...แล้วก็ให้ทงเฮไปเกาะไปแกะซีวอนบ้าง อีทึกบ้าง เยซองบ้าง
ทำบ่อยๆเอาแบบเปลืองตัวกันไปเลย55
แต่ผลที่ได้กลับมาคือ..คิม คิบอมไม่ได้สนใจเลย แค่เหลือบหางตามามองแล้วหลังจากนั้นก็มีไอแห่งความแค้นออกมา ส่งผ่านอากาศและทางสายตาไปให้ฮยอกแจ อีทึก ซีวอนและเยซอง
.......
....
...
..
.
-หรือที่พี่ๆเค้าพูดจะเป็นเรื่องจริง คิบอมไม่เคยรักเค้าเลย...ไม่เคยแม้แต่จะรักเลย ใช่มั๊ย?? คิม คิบอม...ผู้ชายคนเดียวที่ทำให้ชีวิตเค้าเป็นอย่างนี้ มีความสุขตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา แต่มันจะเศร้าที่สุดนับจากนี้ไป
เหตุการณ์ครั้งนี้มันอาจจะทำให้เค้าตาสว่างบ้างก็ได้ ที่คิบอมยังทำเหมือนว่ารักเค้าอยู่ คือ...ความสงสาร ใช่หรือเปล่า??-
-เห็นนะไม่ใช่ไม่เห็น..แต่ไม่อยากพูด เจ้าหญิงของผมมันจะไม่ใช่ของผมอีกแล้วใช่มั๊ย?? เจ้าหญิงของผมกำลังจะเป็นของคนอื่นใช่มั๊ย?? เจ้าหญิงกำลังหมดรักจากผมแล้วใช่มั๊ย??..นั่นคือสิ่งที่ยังวิ่งวนอยู่ใน
หัวของผมในตอนนี้ เจ้าหญิงกำลังจะไปจากผมแล้ว เจ้าหญิงเจอคนที่ดีกว่าผมแล้ว..ความรักของผมคงไม่เป็นที่ต้องการของทงเฮแล้วซินะ เพราะผมเป็นอย่างนี้ไง ทงเฮ..เจ้าหญิงของผมจะเข้าใจมั๊ย??-
ความคิด 2ความคิด ต่างวิ่งวนสวนทางกันไปมา
1 นั่นไม่เข้าใจว่า..เจ้าชายของเค้ายังรักเค้าอยู่รึเปล่า??
1 นั้นไม่เข้าใจว่า..เจ้าหญิงของเค้ายังต้องการความรักของเค้าอยู่รึเปล่า??
...........
........
.....
...
.
วันนี้ที่ Kiss ออกจะเงียบเหงาซะหน่อย ดีนะที่อีทึกกะฮยอกแจยังคงทำหน้าที่ดีเจได้ดี
"เยเย่..เค้าว่าบรรยากาศมัน..งืมมม..เค้าไม่ชอบเลยอ่ะ" วุคกี้บ่นงืมงำอยู่ข้างๆเยซอง
"อืมม..ไม่เอาน่า เด๋วพอเสร็จแล้วไปข้างนอกกันนะ"เยซองชวนวุคไปสังสรรค์ตามประสาคนรักกัน
"นี่..พวกนายไม่คิดจะชวนช้านบ้างหรืองัย"ซีวอน..หันหน้าไปถาม สีหน้า..ได้โปรดชวนตูออกไปด้วย
"ไม่!!" 2เสียงประสานกัน
วันนี้การจัดรายการก็ราบรื่นดี แต่น้ำเสียงของคน 2คน ออกจะแตกต่างไปจากเดิม
"ฮยอกแจ..ชั้นกลับก่อนแล้วกันนะ ชั้นไม่อยากอยู่แล้ว"ทงเฮพูดพร้อมกับเอากระเป๋ามาสะพานบ่า น้ำเสียงเริ่มสั่นจนฮยอกแจรู้สึก
"เอ่อออ...ก็ได้ งั้นเราไปกันวันหลังนะ ไม่เป็นไรนะ.."พูดพร้อมกับลูบหัวน้อยๆของเพื่อนรัก..เฮ้อออ..แผนของพี่ฮีชอลท่าจะล้มเหลวไม่เป็นท่าเลย
ทงเฮกำลังจะเดินออกไป แต่มีมือๆนึงดึงเค้าไว้
"ลี ทงเฮ..เรามีเรื่องต้องคุยกัน"คิบอมบอกเสียงเครียด
"..."เงียบ
"เป็นอะไรไป.."
"ป่าว"
"งั้นหันมาคุยกันให้รู้เรื่อง.." พยายามจะทำให้ร่างเล็กหันมาทางเค้า แต่..
"ไม่!!" เสียงตะโกนที่ทำให้หลายคนตกใจแล้วหันมามอง.. ตะโกนได้แค่นั้นก็สะบัดมือออกแล้ววิ่งไปจากที่แห่งนั้น..ที่ๆมีเจ้าชายใจร้าย
หลังจากเหตุการณ์วันนั้น...ทั้งคิบอมและทงเฮ ต่างก็ไม่ค่อยได้เจอกัน ต่างคนต่างทำงาน เจอหน้ากันก็เหมือนคนไม่รู้จักกัน ไม่คุย ไม่เล่น แม้แต่หน้า..ยังไม่คิดจะมองกันเลย
แล้วรู้มั๊ยหลังจากวันนั้นทงเฮเป็นยังงัย ..คิบอมจะสนใจมั๊ย??
ทงเฮ..ไม่กิน ร้องไห้ เวลานอนก็เพ้อ ละเมอ
แล้วรู้มั๊ยหลังจากวันนั้นคิบอมเป็นยังงัย..ทงเฮจะสนใจมั๊ย??
คิบอม..ไม่กิน ไม่พูดกับใคร นอนไม่หลับ
วันเวลาก็ล่วงเลยผ่านไป..
-พรุ่งนี้แล้วซินะ..วันเกิดคิบอม เรายังไม่ได้คุยกันเลย เราผิดรึเปล่านะ เราน่าจะขอโทษคิบอมใช่มั๊ย??เจ้าชายยังจะรับคำขอโทษของเจ้าหญิงอยู่รึเปล่านะ-ทงเฮนั่งเหม่อมองไปบนท้องฟ้า
ถ้าเค้าเขียนคำว่ารักได้...เค้าจะเขียนให้ทั่วฟ้าเลย ว่าเค้ารัก เจ้าชายที่ชื่อ-คิม คิบอม-ขนาดไหน รักมากขนาดนี้..รักจนไม่มีที่ว่างให้แม้แต่อากาศจะหายใจด้วยซ้ำ รักจนตัวเค้าเองยังอึดอัด แต่มันเป็นความอึดอัดที่น่ายินดี
เป็นเวลานานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ ที่ทงเฮเหม่อมองฟ้าอย่างนั้น..ทุกคนเห็นภาพนี้แล้วรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย
ทุกครั้ง..ต้องมีเสียงโหวกเหวกโวยวาย
ทุกครั้ง..ต้องมีเสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊าก
ทุกครั้ง..ต้องมีคนคอยเป็นตัวสำคัญในการแกล้งชาวบ้าน
แต่ตอนนี้..ไม่มีหลงเหลือเลย..ลี ทงเฮ คนเดิมหายไปแล้ว เหลือไว้แต่ ลี ทงเฮ คนเศร้าที่สายตามันยังคงมีแต่ความว่างเปล่า...เจ้าหญิงมากมาย ของทุกคน
"ฮยอง ไหนบอกว่าจะสำเร็จงัย"ซองมินกระซิบถามตัวการคิดแผนนี้ขึ้น
"เหย..ช้านบอกว่า น่าจะสำเร็จ ไม่ได้บอกว่าสำเร็จซักหน่อย"ฮีชอลขัดขึ้นอยากขัดใจ..เค้าคาดการณ์ไว้แล้วนะ..เค้าไม่บอกนี่ว่า สำเร็จชัว จะมาโทดเค้าได้งัย
"แล้วจะทำยังงัยดีอ่ะ.."อีทึกพูดขึ้น
"พวกพี่มีอารัยที่ยังไม่ได้บอกผมใช่มั๊ย"อยู่ๆก็มีเสียงดังมาจากข้างหลัง..ทุกคนหันไปมอง..
"เอ่ออ..คิบอม"ฮีชอลกำลังจะพูดแต่
"อธิบายทั้งหมดมาเดี๋ยวนี้!!"นั่นคือเสียงประกาศิต ที่ลงมาแสกหน้าเจ้าตัวคิดแผนและผู้ร่วมงาน
-และแล้ว..ผมก็รู้เรื่องทุกอย่าง นี่ทุกคนรวมหัวกันเพื่อแกล้งผมงั้นหรอ?? ให้ตายซิ!!..แค่อยากรู้ว่าผมจะ"หึง"เจ้าหญิงของผมมั๊ย..แค่เนี๊ยะเนี๊ยนะ..พระเจ้า!! คิดอะไรกันอยู่นะ
ทำไมผมจะไม่หึง..ผมหึงจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว แค่เจ้าหญิงของผมไปอยู่กับไอไก่บ้านั่น ผมก้อแทบจะบ้าแล้ว ฮีชอลฮยองบอกว่า..ทงเฮแค่ไม่มั่นใจเท่านั้นเองว่าผมรักเค้าจิงรึเปล่า??..ผมรักเค้าจนประสาทการรับรู้
ของผมมันมีแต่ชื่อทงเฮๆ มันมีแต่ชื่อคนๆนี้..ผมรักเค้ามาก แค่..ผมยังไม่เคยพูดเท่านั้นเองว่า"รัก"-
เวลาตีบอก 24.00 21/08/2007
ทงเฮลุกขึ้นจากเตียง..เค้ารอเวลาที่จะให้มันถึงวันนี้ไวๆ..พอเวลาตีบอกปั๊ป เค้าก็ออกมายืนที่ระเบียงข้างนอกทันที
"นอนไม่หลับหรอ"เสียงปริศนาดังขึ้นในความมืด
"...."ไม่มีเสียงใดๆหลุดออกมา เค้ารู้ว่านั่นเสียงใคร..คนที่เค้าอยากเจอ อยากกอดมาตลอด
"ว่างัย..ลี ทงเฮ นอนไม่หลับหรืองัย"ถามย้ำอีกครั้ง
"อือ.."ตอบได้เพียงเท่านั้น ถ้าเค้าพูดไปมากกว่านี้ เค้ารู้ตัวดีว่าเค้าจะต้องร้องไห้แน่ๆ
"แล้วทำไมถึงนอนไม่หลับล่ะ"เสียงนั่นยังคงถามต่อ
"ก็นอนไม่หลับ..เพราะคิดถึงใครบางคนอยู่ รู้ว่าวันนี้วันสำคัญของเค้าคนนั้นด้วย อยากทำอะไรให้เค้าประทับใจ แต่..แต่ ฮึกก ..ก็ดันทำเรื่องไม่เป็นเรื่อง รู้ทั้งรู้ว่าเค้าไม่สนใจ รู้ว่าเค้าไม่รัก ยังจะดื้อให้เค้าหันมามอง มันดูแย่มากเลยเน้อ
คุณเสียงปริศนา..แต่คุณรู้มั๊ย ฮึกก..ว่าชั้นรักเค้ามากแค่ไหน..รักเค้ามากเลย.ฮึกก..รักจนไม่มีที่ว่างให้หายใจ..ฮึกก..รักจนแม้แต่อากาสก็ไม่สามารถผ่านเข้าออกได้ แต่เค้าจะรักชั้นมั๊ย ชั้นยังไม่รู้เลย แค่คำว่า"รัก"เค้าคนนั้นก็ไม่เคยบอก ฮึก..ชั้นจะเชื่อเค้าได้มั๊ยว่าเค้ายังรักชั้นอยู่รึเปล่า..คุณ คิม คิบอม ฮึกก.."เสียงละอื้นเบาๆที่ได้ถ่ายทอดออกมาพร้อมความรู้สึกที่อัดอยู่ข้างใน คนที่รับฟังมาตลอดได้แต่เงียบแต่ภายในความมืดนั้น ใครกันจะเห็นรอยยิ้มที่เจ้าหญิงมักจะบอกว่า ชอบที่สุด บ้างมั๊ยน้า...
2เท้าก้าวเข้าไปหาร่างเล็กๆที่ยืนสั่นน้อยๆเพราะเริ่มจะร้องไห้ คว้าตัวนิ่มๆมากอดไว้ ปลายจมูกสัมผัสกับเรือนผมที่มีกลิ่นแชมพูคุ้นเคย คิดถึงจะแย่อยู่แล้ว
"รู้ได้งัยว่าไม่รัก..รู้ได้งัยว่าไม่สนใจ..รักมากเป็น อยู่ฝ่ายเดียวหรืองัย"เสียงทุ่มๆเอ่ยนุ่มๆที่มาพร้อมกับอ้อมกอดอันอบอุ่นที่หายไปนาน
"รู้ด้วยหรอว่าตัวเองดื้อ..ชอบทำเรื่องไม่เปงเรื่อง..ชอบทำให้โมโห..ชอบทำเสียงโหวกเหวก โวยวาย..ชอบทำให้เค้าบ้าแล้วก็จากไป"ไม่มีทีท่าว่าคนในอ้อมกอดจะหยุดร้องไห้เลย..วันนี้ยังงัยเค้าก็คงต้องบอกแล้วล่ะนะ ว่าเค้ารักคนๆนี้มากแค่ไหน...ยันให้คนตัวเล็กออกจากหน้าอก เชยคางให้สบตากันตรงๆ
"แต่รู้มั๊ย??..ว่าไม่มีวันไหน เวลาไหน ไม่เคยคิดว่าไม่รักเลย..ฟังให้ดีนะ ทงเฮ เจ้าหญิงของผม..คิม คิมบอม คนนี้ "รัก"ลี ทงเฮ คนนี้มากๆ..รักที่ไม่มีอะไรมาเปรียบได้ ไม่มีอะไรสามารถมาเปรียบความรักที่คิบอมคนนี้มอบให้ทงเฮคนนี้ ไม่มีเลย มันเปรียบกันไม่ได้หรอกนะ ทงเฮ..ความรักไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาพูดล้อเล่น คำว่ารักก็ใช่ว่าจะเอามาพูดกันได่ง่ายๆ"ตา2คู่มองสบประมานกัน..สื่อที่ใช้เป็นตัวสัมผัสสื่อให้มันไปถึงใจ ให้เข้าใจว่ารักมากแค่ไหน..น้ำตาที่ไหลในวันนี้..ไม่ได้แปลว่าเสียใจ แต่มันดีใจจนพูดไม่ออก ....นิ้วเรียวปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มใสออกช้าๆ
"ทีนี้เข้าใจรึยังว่า..เจ้าชายรักเจ้าหญิงมากแค่ไหน"ถามร่างบางที่เลิกร้องไห้แล้ว แต่ยังคงมีเสียงสะอื้นแทน
"เข้าใจแล้ว..ว่าคิม คิบอม รัก ลี ทงเฮ..และ..ลี ทงเฮ ก้อรัก คิม คิบอม เหมือนกัน" พูดเสร็จก้อเข้าไปสวมกอดร่างหนาที่คิดถึงมานานแสนนาน ตอนนี้ทงเฮรู้แล้ว
ว่าคิบอมเจ้าชายน่ารำคาญของเจ้าหญิงมากมายรักเค้ามากแค่ไหน
บางครั้ง ความรัก ก็ไม่ต้องเอ่ยมาเป็นคำพูดก็เข้าใจได้แล้ว ไม่จำเป็นต้องพูดออกมา แค่ใช้ใจและการกระทำ เท่านั้นมันก็เหลือเฟือแล้วที่จะทำให้รักดำเนินต่อไป
ตราบใดที่โลกนี้ยังมีเจ้าชาย..ตราบนั้นโลกนี้ก็ยังคงต้องมีเจ้าหญิง ไม่มีใครสามารถเล่นบทบาทแทนกันได้ เพราะเดี๋ยวมันไม่สมบูรณ์
ความรักมันไม่ได้มีเป็นฉากๆหรือเป็นตอนๆ แต่มันจะเกิดขึ้นพร้อมๆกับทุกเวลาที่หายใจ^^
~~END~~
บทส่งท้าย
ฮันคยอง:อะไรกัน..บทผมอ่ะ..บทผมอ่า~~ ทำไมไม่มีผมล่ะ ผมก็อยุ่วงนี้นะ เอาผมไปเก็บไว้ที่ไหนกัน หึ
ฮีชอล:นายก็อยู่กับชั้นงัย..ตาบ้าฮันคยอง เก็บอยู่ที่ใจชั้นคนเดียวก็พอแล้วย่ะ
ซีวอน:แล้วผมล่ะ พี่เอาผมไปเก็บไว้ที่ไหน..พี่ลืมผมไปแล้วหรอ?? แล้วเรื่องเมื่อวานล่ะ พี่ลืมมันไปแล้วใช่มั๊ย?? เมื่อวานพี่ออกจะเร้าร้อนขนาดนั้น..!!??
ฮีชอล :นายกำลังพูดเรื่องอะไรซีวอน??..นายกำลังจะทำให้ฮันคยองเข้าใจผิดนะ ชั้นไม่ได้มีอะไรกับนายซักหน่อย
ซีวอน:แล้วผมบอกหรอว่าพี่มีอะไรกับผม..พี่พูดเองนะ
ฮันคยอง:หมายความว่างัย ฮีชอล??อธิบายมาซิ..เร้าร้อน ใครเร้าร้อน..อะไร ใครมีอะไรกัน..ชั้นงงไปหมดแล้วนะ..ใครก็ได้อธิบายให้ชั้นเข้าใจที~~
คยูฮยอน:บทผมก็เหมือนกัน..บทผมอ่ะ..ผมออกมาทำงานแล้วนะ ไม่เห็นมีบทของผมเลยอ่ะ น้อยใจจิงๆน้าเนี๊ย
ซองมิน:อย่าน้อยใจเลย หมาป่าที่รัก..
คยูฮยอน:กระต่ายอ้วนอ่ะ..ผมก็อยากมีส่วนร่วมนะ ผมก็เป็นส่วนหนึ่งของวงเหมือนกันนะ...หรือว่าจะให้ผมเป็นส่วนร่วมของกระต่ายอ้วนคนเดียวครับ!!
อีทึก:อ๋า..จบลงซักที ผมยังมีชีวิตอยู่นะ ผมยังไม่โดนคิบอมฆ่า5555
คังอิน:ถ้าใครกล้าฆ่าพี่..ก็คงต้องข้ามศพหล่อๆของผมไปก่อนล่ะ..ผมไม่ยอมให้ใครมารังแกพี่แม้แต่ปลายขี้เล็บ
อีทึก:ไอบ้าหมี..พูดอะไรบ้าๆ ชั้นก้อเขิลเป็นนะ>///<
คังอิน:ผมชอบเวลาที่พี่เขิลจัง...ดูแล้ว...เกิดอารมณ์???
เยซอง:วุคเรามีบทกันด้วยล่ะ55
เรียววุค:พี่อ่ะ..บทเราก็น้อยตามเคยซินะ
ฮยอกแจ:5555+ ชั้นเล่นเป็นตัวเด่นอีกแล้ว5555 รู้สึกดีจัง จะได้ค่าตัวเพิ่มมั๊ยเนี๊ย..อิอิ
ชินดง:ผมไม่มีบท..เสียใจจิงๆเลย ทั้งๆที่ผมน่าจะมีบทกับคนอื่นเค้าบ้าง ให้บทผมไปกินๆอะไรก็ได้..งืมมมมม เสียใจๆๆๆๆ
~~Ending~~ จิงๆแระ
จากคนแต่ง...
โอย...เรื่องแรกของเอสเจเลยเค๊อะ...นั่งคิดตอน5โมงเย็นของวันที่21...555+
เหนื่อยดี...คิดเองก็..เฮ้ออออออออ...ทำไปได้
ยังงัยก็ติชมกันเต้มที่นะ...เราแต่งตอนที่แบบว่าไม่มีอะไรเลย...ได้แรงบันดาลใจมาแค่รูปๆเดียว5555
อาจจะงง สับสน..อย่าซีเรียสๆ..เพราะมันเป็นฟิคสด ไม่ได้เสิรมเติมแต่งเลย...แต่งเสร็จก็เอาลง แต่รู้สึกจะลงช้าไปหน่อยนะ5555+
ขอบคุณที่มาอ่านกันนะ^^
+++++++++++++++++++++++++++++++++++
แต่งมาก้อไม่นานเท่าไหร่อ่ะล่ะ อยากเอาลงได เพราะไม่รู้จะอัพอารัยดี คริคริ
ไปดีก่า ^^
